(Ya Rəsulum!) De: "Ey insanlar! Mən Allahın sizin hamınıza göndərilmiş peyğəmbəriyəm. (O Allah ki) göylərin və yerin hökmü Onundur, Ondan başqa heç bir tanrı yoxdur. O dirildir və öldürür. Buna görə də Allah, eləcə də Onun Allaha və Allahın sözlərinə (ayələrinə, nazil etdiyi kitablara) inanan və ümmi peyğəmbər olan Rəsuluna iman gətirin və ona tabe olun ki, doğru yolu tapa biləsiniz!"

(Əraf-158)

Hz.Məhəmməd Mustafa (s.a.v) (571 - 632)

Hz. Məhəmməd (S.A.V), 571-ci ildə Məkkədə doğuldu. Məkkənin və Ərəbistanının ən nüfuzlu olan qəbiləsi olan Qureyşin, Bənihaşim (Haşimoğulları) boyundandır. Atası Qureyş qəbiləsinin lideri və Məkkə idarəçisi olan Abdulmuttalib'in oğlu Abdullah, anası isə yenə eyni qəbilənin Zöhrə boyundan Vəhb bin Abd Mənaf'ın qızı Aminə idi. Atasını doğulmadan, anasını isə altı yaşında itirən Hz.Muhammed (S.A.V), babası Abdulmuttalib'in himayəsinə girdi. Hz.Muhammed (S.A.V), səkkiz yaşında ikən Abdulmuttalib'də ölüncə, əmisi Əbu Talibin yanına alındı. 10-12 yaşlarında çobanlıq etmək məcburiyyətində qaldı. Bu ağır şərtlərə baxmayaraq Hz. Məhəmməd (S.A.V) əxlaqlı bir həyat sürməkdə, dürüstlüyü və doğruluğu ilə tanınmağda idi. Buna görə hələ gəncliyində hər kəsin təqdir və hörmətini qazanmış, "Məhəmməd əl-Əmin" deyə xatırlanmağa başlamışdı.

Hz. Məhəmməd (S.A.V) gəncliyində, ticarətlə məşğul olan əmisi ilə Suriyaya getdi. Daha sonra Hz. Xədicə bint Huveylit adında zəngin bir dul qadının, ticarət işlərini icra etməsi üçün etdiyi təklifi qəbul etdi. Hz. Məhəmməd (S.A.V) 595-ci ildə Hz. Xədicə ilə evləndiyində 25, Hz. Xədicə isə bu sırada 40 yaşında idi. Hz. Məhəmməd (S.A.V) bu evlilikdən sonra da bir müddət ticarətlə məşğul oldu. 40 yaşına yaxınlaşarkən, həyatında çevrilmə əlamətləri baş göstərdi. Bu sırada, camaatdan uzaqlaşmaq və vaxtının çoxunu düşüncəyə getmək meyli özünə hakim olmağa başlamışdı. Bu məqsədlə, Məkkə yaxınlarında olan Hira dağındakı mağaraya gedər, uzun müddət orada qalır, vaxtını düşünməklə keçirərdi. Özünü ən çox düşündürən cəmiyyətin içində olduğu maddi və mənəvi çöküntüydü.Hz. Məhəmməd (S.A.V) 40 yaşında ikən, Hira dağında özünə ilk vəhi gəldi. Bu vəhi, Allah tərəfindən Cəbrayıl adlı mələk vasitəçiliyi ilə göndərilmişdi və "İkra" deyə başlayan surənin ilk ayətləriydi. Bunun üzərinə böyük bir həyəcan içində titrəməyə başlayan Hz. Məhəmməd (S.A.V) evinə döndü və həyat yoldaşı Hz. Xədicədən özünü örtməsini istədi. Sükunət tapdıqdan sonra yaşadığı bu hadisəni yoldaşına izah etdi və vəhy edilən ayələri oxudu. Hz. Xədicə dərhal peyğəmbərliyinə iman gətirdi və ilk müsəlman oldu. Daha sonra Hz. Əbu Bəkir, Hz. Ali və azad etdiyi köləsi Zeydə peyğəmbərliyini açıqladı. Hamısı inanıb müsəlman oldular.

Hz. Məhəmməd (S.A.V), güvəndiyi kəslərə, peyğəmbər olduğunu gizlidən gizliyə izah edirdi. Üç il davam edən bu gizlilik içində heç vəhi gəlmədi. Yenə Hira'dan ikən Hz. Məhəmməd (S.A.V) 'ə ikinci vəhi gəldi. Hz. Məhəmməd (S.A.V), Allahdan gələn əmrlə, işi gizliliktən çıxararaq peyğəmbər olduğunu açıqca elan etdi və Məkkə xalqından peyğəmbərliyinə iman gətirməyə istədi. Qureyş qəbiləsinin rəhbərləri Hz. Məhəmməd (S.A.V) 'in bu davranışlarını əvvəldən ciddi qəbul etmədilər. Lakin İslam, xüsusilə yoxsul xalq və kölələr arasında getdikcə yayılır və güclənirdi. Bunun üzərinə narahatlığa düşən Qureyş liderləri, Hz. Məhəmməd (S.A.V) 'ə və ona inananlara təzyiq göstərməyə başladılar.Ayrıca İslam, onların bütlərinə qarşı çıxdığı üçün həm siyasi nüfuzlarını itirmək, həm də Kəbədəki bütlər sayəsində əldə etdikləri maddi çıxardan məhrum qalmaq təhlükəsi ilə qarşı-qarşıya idilər. Hz. Məhəmməd (S.A.V) isə özünə və yoldaşlarına edilən bütün təzyiqlərə baxmayaraq İslamiyyəti yaymağa davam edirdi. Təzyiqlərə və işgəncələrə dözə bilməyən Müsəlmanların bir qisimi, Hz. Məhəmməd (S.A.V) 'in icazəsi ilə Həbəşistana köç etmək məcburiyyətində qaldılar.


Məkkə dövründəki müəyyən hadisələrdən biri də Merac'dı. Hz. Məhəmməd (S.A.V) bir gecə Məkkədən, Qüdsdəki Məscidi-Əqsaya getdiyini, oradan da mələklərin yoldaşlığında göylərə və Allahın hüzuruna çıxdığını açıqladı. Bu hadisə Qureyş liderlərinin Hz. Məhəmməd (S.A.V) 'ə çox sərt davranmalarına və yalançılıqla ittiham yol açdı. İslamiyyətin Məkkədə yayılmasının qeyri-mümkün deyiləcək qədər güc olduğunu görən Hz. Məhəmməd (S.A.V), İslamiyyəti daha rahat yayabiləcəyi bir yerə getmə qərarı aldı. Bu məqsədlə Taifə getdiyində Taiflilər, Qureyşlilərin təsiri ilə Hz. Məhəmməd (S.A.V) 'ə təhqir etdilər və özünün uşaqlarına daşlattılar.

Hz. Məhəmməd (S.A.V); Mədinədən, Həcc məqsədi ilə Məkkəyə gələn bəzi qəbilə liderləri ilə gizlicə danışıb razılaşdıqdan sonra Məkkədən Mədinəyə Hicrət edilməsinə qərar verdi. Müsəlmanların hamısının Məkkədən çıxdığını öyrənən Qureyş liderləri, Hz. Məhəmməd (S.A.V) 'in də Mədinəyə gedərək İslamiyyətin yayılması və güclənməsini önləmək üçün onu öldürməyə qərar verdilər. Hər boydan bir adam seçiləcək və bunlar birlikdə gedib Hz. Məhəmməd (S.A.V) 'i öldürəcəkdilər. Ancaq Hz. Məhəmməd (S.A.V) daha əvvəl bu hadisəni öyrənmiş və Hz. Əbu Bəkir ilə birlikdə Mədinəyə doğru yola çıxmışdı. Hz. Məhəmməd (S.A.V) və Hz. Əbu Bəkir, Məkkə yaxınlarında Sevr mağarasında üç gün saxlandıqdan sonra, 20 sentyabr 622 günü Mədinə yaxınlığındakı Quba mövqeyinə gəldilər. Burada Mədinəlilər tərəfindən qarşılanan Hz.Muhammed (S.A.V), şəxsən özünün də inşaatında çalışdığı yer üzünün ilk Məscidini Qubada tikdirdi.

14 günlük qonaqlıqdan sonra Mədinəyə doğru yola çıxan Hz. Məhəmməd (S.A.V), Quba ilə Mədinə arasındakı Bənisalim səmtində ilk Cümə namazını qıldı və Mədinəlilərin sevgi nümayişləri arasında şəhərə girdikdən sonra, Hz. Əbu Əyyubi Ənsari'yə qonaq oldu. Mədinədə həm İslamiyyətin hökmlərini xalqa öyrədir, həm də bütün siyasi, hərbi və inzibati işləri orada yoldaşları ilə görüşüb qərlaşlırırdı. Artıq həm peyğəmbər, həm də dövlət başçısı idi. İslamiyyətə dəvət etdiyi qəbilələrə elçilər göndərir, İslamiyyəti qəbul edən yerlərə qubernatorlar və qazılar təyin edirdi.

Hz. Məhəmməd (S.A.V), hərbi tənzimləmələr edərək İslamiyyəti qorumağa qərarlı idi. Məkkəlilər isə hicrətin ikinci ilində düşməncə rəftarlarına davam edirdilər. Məkkə və Mədinə arasında olan Bədirdə edilən döyüşü Müsəlmanlar qazandı. Məkkəlilər bu döyüşdən sonra yeni qüvvələrlə Uhud dağı ətəklərində yenidən İslam ordusuna hücum etdi. Müsəlmanların lehinə davam edən döyüşdə dəstək qüvvələrin yerlərindən ayrılaraq döyüşə qatılmaları döyüşü Məkkəlilərin lehinə çevirdi. Bu döyüşdə Hz. Məhəmməd (S.A.V) 'in əmisi Hz. Həmzə və bir çox müsəlman şəhid düşdü və Hz. Məhəmməd (S.A.V) yaralandı. Məkkəlilər bu zəfərdən sonra 627-ci ildə Xeybər Yəhudilərini də yanlarına alaraq, Mədinə üzərinə getdilər. Hz. Məhəmməd (S.A.V) Məkkəlilərin hücumlarından qorunmaq üçün Mədinə şəhərinin ətrafına xəndəklər qazaraq müdafiə etməyə keçdi. 20 gün davam edən mühasirədən bir nəticə ala bilməyən düşmənlər dağılıb getdilər. Xəndək döyüşündən sonra Müsəlmanlığın aradan qaldırılmayacağı fikri yayıldı. Bir çox qəbilə İslamiyyəti qəbul etdi. Məkkəlilərlə 628-ci ildə Hubeydiyə razılaşması edildi. Hz. Məhəmməd (S.A.V) 'in o il həcc etməkdən imtina etməsini ancaq ertəsi il sərbəst gəlib həcc edə biləcəyini nəzərdə tutan bu andlaşma ilə Məkkəlilər ilk dəfə Hz. Məhəmmədin gücünü qəbul edirdilər. Ertəsi il Yəhudilərin əlində olan Xeybər qalası və ətrafı alındı. Hz. Məhəmməd (S.A.V) 630-ci ildə 10.000 nəfərlik bir ordu ilə Məkkə üzərinə getdi, müqavimət göstərmənin nəticə verməyəcəyini düşünən Məkkəlilər şəhəri təslim etdilər. Məkkə xalqının böyük əksəriyyəti İslamiyyəti qəbul etdi. Bizanslılarla da vuruşan müsəlmanlar, Hind okeanında Suriya sərhədlərinə, Qırmızı dənizdən Bəsrə Körfəzinə qədər uzanan geniş bir sahəyə yayılmışlardı. 

632-ci ildə 100.000 nəfərlik bir camaatla həccə gedən Hz. Məhəmməd (S.A.V) məşhur vida xütbəsini oxudu. Bu xütbə İslam dinin bir çox əhəmiyyətli qanununun izah edildiyi bir danışma idi. İnsanlar arasındakı bərabərlik, qadın hüquqlarına hörmət göstərilməsi, faizciliyin və qan davalarının qadağan edilməsi kimi bir çox ictimai mövzunu əhatə edirdi. Vida Həccindən sonra Mədinəyə dönən Hz. Məhəmməd (S.A.V) birdən xəstələndi. 8 İyun 632 tarixində, həyat yoldaşı Aişənin qucağında vəfat etdi. Hz. Ayşənin otağına dəfn edildi və bura daha sonra türbə halına gətirildi. 

Hz. Məhəmmədin oğlan uşaqlarının üçü də evlənmə çağına gəlmədən ölmüşlər, dörd qız uşağından yalnız Hz. Əli ilə evlənən Hz Fatimə uşaq sahibi olmuşdur.

Bu Məzmuna Reaksiya Ver (ən çox 3 reaksiya)


Facebook Şərhləri